IS LAMENTUS DE MARIA (Versione originale corretta)
|
1 -
Rit. |
Fillus chi oleis formai de lagrimas dus arrius, IS CRUDELIS DOLORIS MIUS UNU PAGU CUNTEMPLAI. (bis)
|
2 -
|
Custu coru trapassau oi si movad’a cumpassioni, candu su profeta Simeoni midd’iada profetizzau, de biri unu fillu amau in d’una gruxi incravai. Rit. |
|
3 –
|
Unu Erodi persighendi a s’amau miu Gesusu, su dolori prusu e prusu andad’in mei aumentendi, de su furori scappendi a s’Egittu andu a abitai. Rit. |
4 -
|
Seu de penas ingiriada, po tres disi circu e non biu, a s’amau Fillu miu ch’in su templu disputada, biendimì abbandonara non mi pozzu consolai. Rit. |
|
5 –
|
Seu giai sdimaiendi ca sa pena est troppu forti, cundennau a infami morti unu Fillu cuntemplendi, sa gruxi a spalla portendi appena poridi andai. Rit. |
6 - |
Mi mancat giai su respiru candu in sa penosa gruxi, de custu mundu sa luxi eclissada deu da miru, m’è sollievu su sospiru consolu su lagrimai. Rit. |
|
7 –
|
Una crudeli lanzada chi su pettus ad obertu, i a Fillu miu ha fertu e deu mamma sconsolada, po is penas seu riservada bivu, ma po agonizzai. Rit. |
8 - |
Sola atturu in amargura affliggia e sconsolada, ca de mei s’est’appartada s’allerghia e sa dulciura, una trista sepoltura m’ha pozziu solu lograi. Rit. |
|
9 –
|
In sa solidadi trista bivu immoi abbandonada, de angustias accumpangiada e de afflizionis provista, aundi giru deu sa vista penas solu app’a incontrai. Rit. |
10 - |
Cuddu gosu chi tennìa, cuddu cuntentu in Betlemme, s’ingrata Gerusalemme d’iat cunvertìu in agonia, cudda tanti allerghia deppìa benni a passai. Rit. |
|
11 –
|
In luttu funti passaus cuddus angelicus santus, is donus e ossequius tantus de tres reis umiliaus, tottus funti cambiaus in penas po turmentai. Rit. |
12 - |
Po essi issu torrau a is zurpus sa vista, poita chi a sa conquista de animas est bessìu, de purpura d’ha bistìu po si’ndi bolli beffai. Rit. |
|
13 –
|
Po essi sustentu donau cun abbundanzia a is famìus, poita medas consumìus e maladius ha curau, e mortus resuscitau morti d’ha boffiu donai. Rit. |
14 - |
Mortalis chi camminais e andais po dogna via, narai si a sa pena mia una simili ind’incontrais, si su giustu cunfessais certu non s’had’a agattai. Rit. |
|
15 –
|
Mammas chi fillus teneis e de coru dus istimais, si affliggia mi mirais, su motivu ge scieis, est giustu chi cunfesseis chi mi pozzu lamentai. Rit. |
16 - |
Pensa, ingratu peccatori, chi a morti has cundennau unu Deus tant’amau, a suffrì penas e doloris, po t’essi postu tant’amori d’has boffiu incravai. Rit. |
|
17 –
|
A unu tristu desertu t’incamminas de pippiu, de penas consumiu su corpus tuu est fertu, su rigori tantu espertu non du sentis po amai. Rit. |
18 - |
In mesu a tanti genti sesi stettiu sbregungiu, tristu in coru affliggiu in altu tennis sa menti, cuddu infami presidenti t’had’a deppi cundennai. Rit. |
|
19 –
|
Peccau in vida tanti senza di essi mai cuntentu, cantus benis tui has tentu de custu fillu amanti, ma cantu prus’ainantis gei d’has’a cumpenzai. Rit. |
20 - |
Mammas chi fillus prangeis, pregai de coru a Deus, in su mundu ci seus de passada, du scieis. Su prantu miu imiteis, bonus custu arregordai. Rit. |
COPYRIGHT © NARCAO.eu - TUTTI I DIRITTI RISERVATI